Julius Jasper van Happyhappyjoyjoy

woensdag 5 december 2018

Ik heb elk jaar een lijstje dat ik maak rond eerste kerstdag wat ik in een jaar gedaan heb. Dat zijn dan bijvoorbeeld tien verschillende dingen.

Wie ben je?

Ik ben Julius Jaspers en ik ben 56 jaar. Ik ben eigenlijk al heel mijn leven bezeten van eten. Tot mijn 30ste ben ik cateraar geweest en toen ben ik 20 jaar eruit geweest. In deze periode heb ik winkels gehad in potjes, pannetjes, messen en planken. Toen ben ik wel blijven koken en heb ik een aantal kookboeken geschreven. Zo vlak voor mijn 50ste ben ik weer teruggegaan in de foodindustry als chef, presentator op tv, boeken geschreven en heb ik ondertussen nog twee restaurants in Amsterdam.

Kun je jouw horecaonderneming omschrijven?

Mijn twee restaurants heten allebei Happyhappyjoyjoy. Deze zijn gespecialiseerd in Aziatisch streetfood. Wij maken eigenlijk van twaalf uur ‘s middags tot elf uur ‘s avonds tussen de 60 tot 65 Aziatische streetfoodhapjes. Deze hapjes komen uit de keukens van China, Thailand en Vietnam met af en toe een uitschietertje naar Indonesië of de Filipijnen. Het zijn streetfoodgerechtjes die je makkelijk kunt delen met elkaar. Met drie à vier gerechtjes per persoon heb je wel genoeg. Het is een laagdrempelig restaurant waarbij het handig is om te reserveren maar je ook gewoon binnen kunt lopen. De gemiddelde besteding is zo rond de 35 euro per persoon. We richten ons op veel meer mensen eten te geven voor niet teveel geld in plaats van veel minder mensen voor meer geld.

Wat trekt je aan om dit beroep te doen?

Als je daar echt goed over gaat nadenken ben je natuurlijk eigenlijk een beetje gek. De horeca is hard werken met veel risico’s en veel mensen. Het zijn natuurlijk veel mensenhanden die het maken waardoor het een echt menselijk vak is. Ook is er een enorme wildgroei in restaurants, dus zijn er niet veel koks voorhanden. Voor het geld kun je ook beter iets anders doen. Het komt toch vanuit een soort gevoel dat je het leuk moet vinden om eventjes voor een paar uurtjes mensen het heel erg naar hun zin wilt maken. Het gaat om heel lekker eten maken, een goede sfeer brengen, goede service neerzetten. Alles kan en het moet allemaal bij elkaar aansluiten. Als je ziet dat alles in stukjes in elkaar valt geeft dat een ongelofelijke voldoening en een volle zaak.

Wat zijn je toekomst ideeën en hoe denk je dit te bereiken?

Ik heb elk jaar een lijstje dat ik maak rond eerste kerstdag wat ik in een jaar gedaan heb. Dat zijn dan bijvoorbeeld tien verschillende dingen. Dat vind ik er dan veel te veel want je kunt beter een paar dingen heel goed doen dan heel veel minder goed. Dan streep ik vijf dingen weg en in januari ga ik mij op die vijf dingen concentreren. Om er dan met kerst achter te komen dat er toch weer allemaal bagage aan boord is gekomen in dat jaar. Dus als ik naar de toekomst kijk vind ik dat lastig. Ik wil dingen beter doen, en dat houdt in dat sommige dingen die ik op dit moment doe zal moeten laten afvallen. En wat ik nog beter wil doen is onder andere boeken schrijven, dat vind ik heel erg leuk en dat is iets wat ik tot in de lengte van jaren kan blijven doen. En dat is met zestien uur per dag door de keuken struinen niet zo, zeker als je wat ouder wordt. Ik wil wel blijven ondernemen maar denk dat ik weer aan iets nieuws ga beginnen qua ondernemen, een nieuw restaurantconcept. Ik heb twee jaar lang 60 uur per week gewerkt aan mijn horecaondernemingen waardoor het nu eigenlijk wel staat en loopt, misschien moet ik eens verder kijken. Ik ben niet verveeld, maar ik wil gewoon nog veel meer uit het leven halen. Dus als ik denk aan 2019 ga ik een nieuw restaurantconcept opzetten, nog meer boeken schrijven en blijf ik kooklessen doen voor de Kookfabriek waar ik een avond of 40 per jaar les geef.

Wat zou je uit het verleden nog weleens in een nieuw jasje willen gieten?

Ik heb een restaurant in Amsterdam op het Max Euweplein gehad toen ik 29 was, waar nu het Hard Rock Café zit. Het heette Juffrouw Jannie en daar had ik de beste chef van Nederland, Ricardo van Ede, hij staat nu in de Hangar. Dit heb ik 2 jaar gedaan, dit was een geweldige tijd, zowel daar als met Ricardo. We maakten alleen de vergissing dat we eigenlijk met alles tien jaar te vroeg waren. We waren de eerste waar je op oude schoolstoelen zat, de eerste met betonnen muren, houten tafels. Met alles de eerste, ik heb daarvan wel geleerd dat je beter tweede of derde kunt zijn. Wij hadden gewoon veel tegenslag van mensen die het bij ons wel heel lekker vonden maar dan weer kaal of gek of ongezellig. Ik zou zo’n concept van heel lekker eten in een nieuw jasje weleens willen overdoen maar dan in deze tijd.

Als je jezelf in vijf woorden zou moeten omschrijven, welke zijn dat dan?

Ik ben gastvrij, inventief, ambitieus, slordig en je moet mij niet de boekhouding laten doen.

Je bent ambassadeur van StreetSmart. Zou je hier iets meer over kunnen vertellen?

Ik ben ambassadeur van StreetSmart omdat ik het belangrijk vind om een deel van mijn tijd te besteden aan andere mensen. Ik ben ook ambassadeur van de brandwondenstichting en ik ben zelf een initiatief gestart. Dus ik vind het heel goed om niet 100 procent van mijn tijd alleen maar te denken aan hoe ik van een uur een betaald uur maak, maar ook eens te denken aan iets te doen voor andere mensen. Het mooie van StreetSmart vind ik dat het eigenlijk heel dicht bij huis gehouden wordt en er op een sympathieke manier geld wordt ingezameld door restaurants. Het is ook niet iets dat een bezoeker erg voelt in zijn portemonnee en het wordt bij wijze van spreken om de hoek gebruikt om mensen te helpen.

Je ben ook zelf een initiatief gestart, genaamd “kwartje voor kids”. Wat is dat precies?

Ik heb met een aantal mensen vijf weeshuizen in Vietnam. Dit is onder andere samen met een restaurantgroepje in Amsterdam, de G6 waar ik lid van ben. Zij zijn al een paar keer met mij mee geweest naar Vietnam om daar te koken voor het goede doel, en dat hebben we ook weleens in Nederland gedaan. En toen zei één van hun: ‘weetje, dat koken is hartstikke leuk maar dat gebeurt eens een keer en dan weer een jaar niet, kunnen we niet iets doen wat elke dag gewoon doorloopt het hele jaar door?’ en toen hebben we Kwartje voor Kids bedacht. Dit doen we met tien restaurants want er doen ook een paar restaurants mee die buiten de G6 vallen. In deze restaurants wordt een kwartje per couvert bij de rekening opgeteld en als je dat niet wilt wordt het er weer afgehaald. Dit gebruiken we om in Vietnam 118 kinderen in vijf weeshuizen een dak boven hun hoofd, een opleiding en een toekomst te geven.

Is het belangrijk dat er meer aandacht voor dit soort initiatieven onder horecaondernemers wordt gegeven?

Ik vind het normaal om een steentje bij te dragen aan iets wat niet in verband is met je eigen wellbeing. Dat is mijn keuze en ik wil niemand verplichten om dat ook te doen. Ik wil het meer onder de aandacht brengen, maar tegelijkertijd heb ik ook iets van als je niks wilt doen, dan doe je dat lekker niet. Ik denk dat er heel veel ondernemers zijn die al moeite genoeg hebben om het draaien van hun bedrijf goed te blijven doen.

Met welke leveranciers werk je samen en zijn toeleveranciers?

Ik werk samen met Sligro. Fontijn voor het vlees. Toko Dun Yong, aangezien ik veel Aziatische spullen nodig heb. En met Vinites en Heineken.

Waarom juist met deze leveranciers?

Sligro heb ik al jaren een hele goede band mee, daar kan eigenlijk alles. En we hebben daar ook een bepaald inkoopvoordeel. Toko Dun Yong kun je als je Aziatisch moet koken eigenlijk niet omheen. Fontijn werk ik al jaren mee, dat is een goede slager met goede spullen voor een scherpe prijs, nee bestaat niet en alles kan. Dat is toch wat je nodig hebt met een goedlopende zaak. Vinites heeft een heel breed assortiment en heeft veel aanbod laag in de markt, de gemiddelde besteding willen we zo houden.

Waar kunnen andere horecaondernemers jou mee helpen?

Ik denk dat we elkaar kunnen helpen door dicht bij jezelf te blijven en niet heel erg om je heen te kijken naar wat anderen doen en dat imiteren. We zouden elkaar ook kunnen helpen door misschien voorzichtiger om te gaan met elkaars mensen. Er zit een enorme beweging in personeel, er is een enorm te kort aan horecapersoneel. Het gebeurt veel dat mensen vaak overstappen om een reden dat helemaal niet nodig is, als we met elkaar over dat grote personeelsprobleem nou een beetje beter contact over kunnen hebben.

Heb je nog een tip voor andere horecaondernemers vanuit jouw ervaring?

De tip is eigenlijk, blijf een beetje bij jezelf. Ik ben in het Aziatische eten gegaan omdat ik al 25 jaar door die landen rondreis en daar ondertussen al twee boeken over heb geschreven. Niet omdat ik dacht, dat gaat een hit worden. Als je vanuit het perspectief gaat denken van ‘ik moet nu een nieuw concept hebben, wat gaat een hit worden?’ ik ben daar zelf niet zo van. A denk ik dan dat je van hele goede huize moet komen om die trend te kunnen voorspellen. En B als jij gewent bent om elke dag een biefstuk te eten maar je weet dat vegetarisch en veganistisch eten momenteel heel hot is, zou ik nog steeds geen vegetarisch restaurant gaan beginnen. Dat ligt gewoon niet in diegene zijn aard. Ik denk altijd heel erg ‘in wat voor restaurant zou ik nou vanavond willen eten?’ wat wil ik daar eten, hoeveel wil ik betalen, waar heb ik nou echt zin in en waar liggen mijn capaciteiten? Je moet mij niet gaan vragen om over twee maanden een restaurant te openen dat na twee jaar een Michelinster krijgt, ik ben helemaal niet zo’n kok. Ik weet wel hoe het moet, ik kan het beoordelen en ik kan er ook heel fijn over praten maar om het echt op te gaan zetten en runnen, dan moet je echt een ander nemen.

Heb je weleens spijt dat je in dit vak bent gerold?

Natuurlijk lig ik soms ‘s nachts met pijn in mijn lichaam van het harde werken en sores in mijn hoofd in bed. Maar als ik het allemaal over kon doen zou ik het denk ik net zo doen, want ik vind het een fantastisch vak.

Wat vind je van een platform als Horecanieuws.nl dat als doel heeft om horecaondernemers te inspireren?

Dat vind ik op zich prima, inspireren doet bijvoorbeeld ook de Sligro en de Hanos, die geven hele mooie magazines uit. Ik vind inspiraties geweldig, ik laat mezelf ook altijd inspireren. Ik ga op reis, lees boeken, tijdschriften, kijk tv, ik laat me altijd inspireren. Maar je moet jezelf niet zo ver laten inspireren dat je heel ver afgaat van wat je kan en wat je misschien ook wel wil. Dus ik vind inspiratie heel belangrijk. Maar ik zeg ook een beetje, schoenmaker blijf bij je leest want anders stort je je misschien in een avontuur waar je zelf veel te ver van af staat. Zoek een beetje wat bij je past. Je kan je wel laten inspireren en een mooie architect nemen die alles mooi inricht maar er komt een dag dat die deur van het slot afgaat en dan moet je het zelf gaan doen. Als het dan iets is dat niet jouw focus heeft of ervaring mee hebt of in je verhaal zit, dan krijg je het gewoon heel erg moeilijk.

Meer informatie: www.happyhappyjoyjoy.asia/nl

Locaties
Happyhappyjoyjoy West
Bilderdijkstraat 158hs
1053 LC Amsterdam
west@happyhappyjoyjoy.asia
+31(0)20 344 6433

Happyhappyjoyjoy East
Oostelijke Handelskade 4
1019 BM Amsterdam
east@happyhappyjoyjoy.asia
+31(0)20 344 6424 (geen reserveringen mogelijk voor het terras, enkel walk-in)

Happyhappyjoyjoy South
Ceintuurbaan 256
1072GH Amsterdam
south@happyhappyjoyjoy.asia
+31(0)20 344 6406

Wil jij iedere maand weten wat je gemist hebt aan leuke interviews met horeca ondernemers? Abonneer je dan nu op onze nieuwsbrief en volg onze facebookpagina voor direct updates!

Ook interessant

Productnieuws

Aanbiedingen